Beren in Vancouver

Het is onze laatste dag in Canada, naja niet helemaal, we vliegen morgen pas. Maar morgenochtend moeten we de camper al vroeg inleveren. We rijden vandaag van Whistler naar Vancouver en besteden onze dag voornamelijk op Grouse Mountain.

Een berg net buiten Vancouver van “maar”  1.231 meter hoog.

We hebben goed geslapen maar met pijn in ons hart nemen we afscheid van de mooie campground Cal-cheak in Whistler.

 

Van Whistler, Squamish naar Vancouver

Nadat we ons klaar hebben gemaakt lopen we nog een klein rondje over de campground. Het is weer druilerig weer en het lijkt wel een beetje alsof het weer zich heeft aangepast naar hoe wij ons voelen. Ons avontuur zit er bijna op en na vandaag zullen we de ongerepte natuur moeten gaan missen.

Cal-cheak Campground Whistler
Cal-cheak Campground Whistler

De weg naar Vancouver is een mooie route langs de bergen met uitzicht over de zee en zelfs een fjord. Het regent bij ons, wat het niet minder mooi maakt maar wel jammer voor het uitzicht! De weg richting Vancouver begint langzaam drukker te worden, als we bij Squamish aankomen rijden we het dorp in om koffie te drinken bij de Starbucks.

Squamish lijkt een klein dorp / stad, maar is een stuk groter dan je zou denken. In Squamish hebben veel huizen appelbomen in de tuin, er worden hier dan ook redelijk vaak beren gespot in de achtertuin.

Ondanks de bewolking genieten we van de route, op de heenweg was het hier ook bewolkt, flinke pech dus. Al zie je vanaf de andere kant van deze route toch weer nieuwe dingen.

Van Whistler naar Vancouver
Van Whistler naar Vancouver

Vlak voor Vancouver hoor ik een vaag geluid en zie ik plots knipperlichten in mijn spiegels, er rijdt een ambulance achter me. Terwijl ik aan de kant ga vraag ik mij af hoelang hij al achter mij zit, aangezien de spiegels vrij ver van de ramen zitten heb je niet snel door als er iets in je spiegels zit te knipperen.

Zodra we bij Vancouver zijn komen we in een file terecht, gelukkig kunnen we er al bijna af. Er staat een bord met “TOURIST ATTRACTION”, hieronder worden een paar attracties genoemd waaronder de Capilano Suspension Bridge Park.

We rijden door naar de Grouse Mountain Skyride.

Grouse Mountain Skyride

Aangekomen op de parkeerplaats van de Grouse Mountain Skyride regent het nog heftig, we eten alvast een broodje en wachten het weer even af. Langzaam begint de regen minder te worden en pakken onze spullen.

De Grouse Mountain Skyride is een kabelbaan die de berg opgaat, er gaan twee cabines omhoog en naar beneden. In elke cabine passen 95+1 persoon, ik moet er niet aandenken om in zo’n overvolle cabine te zitten. Gelukkig valt dit mee, in totaal zijn er 12 mensen in de cabine.

Grouse Mountain Skyride
Grouse Mountain Skyride
Grouse Mountain Skyride

De deuren sluiten en de medewerker van de Grouse Mountain Skyride verteld over de kabelbaan. Er staan twee pilaren in het midden waar je even moet opletten om je balans te houden. De rit zal 8 minuten duren en bij aankomst zullen we in de sneeuw stappen.

De cabine begint langzaam te bewegen. We zien helaas niet veel, de cabine is van binnen helemaal beslagen en aan de buitenkant zitten er druppels op de ramen. Tussen de condens en druppels door kunnen we wel Vancouver zien liggen, als we omhoog kijken zien we de bomen in de wolken verdwijnen.

Eenmaal in de wolken worden de bomen met een laagje sneeuw bedekt, hoe hoger we komen hoe meer sneeuw, totdat de bomen vol met sneeuw zitten. Als we bijna boven zijn zien we rechts van ons een Black-tailed Deer staan, het diertje staat rustig de bladeren van een bosje te eten.

Black-tailed Deer

We staan bij de eerste “halte” op de Grouse Mountain, helemaal naar boven kunnen we niet i.v.m. de sneeuwval. Medewerkers van de Grouse Mountain Skyride maken de trappen met sneeuwscheppen schoon, hier ligt veel sneeuw!

Grouse Mountain
Grouse Mountain
Mountain Grouse

We zoeken eerst de Black-tailed Deer op en bekijken hem rustig vanaf het terras van het restaurant. Het restaurant is een groot gebouw met daarin een paar winkeltjes en een theater waar je een documentaire kan bekijken over de berg. Een van de winkeltjes verkoopt mooie kleding waar je hartje als buiten-liefhebber harder van gaat klopppen.

Onder het restaurant zit een trading shop, ze verkopen spullen van o.a. “United by BLUE”. Wij hebben onze souvenir gevonden!

Op de Grouse Mountain verblijven twee beren, we gaan maar eens kijken of we ze kunnen vinden in de sneeuw.

 

Beren op Grouse Mountain

We lopen het besneeuwde pad af en komen uit bij een groot verblijf. Er ligt voornamelijk veel sneeuw, maar daar in de bosjes zie ik wat bewegen. Mijn hartslag gaat omhoog, ik zie iets bewegen wat een beer kan zijn. Het verdwijnt in de bosjes en terwijl ik het volg merk ik dat het dier sneller loopt dan ik had gedacht.

Na een heuvel en een bocht zie ik hem dan eindelijk, voor mij sjokt een beer door de sneeuw. Het dier is vrij groot en ik blijf op gepaste afstand…
Ok, dit hoeft niet. Het dier zit namelijk achter een hek! Is misschien niet helemaal eerlijk, maar we moesten en zouden beren zien in Canada.

Op Grouse Mountain leven twee grizzly beren, Grinder en Coola. Er leven wel meer beren op de berg, maar deze beren zul je altijd te zien krijgen als je de berg op gaat. Grinder en Coola zijn twee beren die opgevangen zijn in 2001, het zijn weesjes.

 

Grinder

Grinder is gevonden op 5 juni 2001, in Invermere. Wat er met zijn moeder is gebeurd is onduidelijk. Grinder werd gevonden door werkers uit het bos, hij was uitgedroogd, dun, slap en woog maar 4,5 kilo. Hij werd naar een lokale dierenarts gebracht, vanuit daar is hij naar Grouse Mountain verhuisd.

Coola

Coola is gevonden op 29 juni 2001, op de snelweg naar Bella Coola. De moeder van Coola werd door een vrachtwagen geraakt. Haar drie jongen bleven constant bij haar totdat de Boswachter langskwam. Helaas heeft een jong het niet gehaald, de tweede is gevlucht en de derde (Coola) werd gered en naar Grouse Mountain gebracht, waar hij Grinder kon vergezellen.

 

Wildlife Refuge

Zonder medische hulp en opvang zouden Coola en Grinder het niet redden in het wild. Het gebeurd vaker dat volwassen dieren wat overkomt, de kleintjes worden aan hun lot overgelaten en redden het vaak niet. In de Wildlife Refuge op Grouse Mountain zijn Coola en Grinder opgevangen en leven hier dus al bijna hun hele leven. Ze gedragen zich als broertjes naar elkaar, ze zijn dan al wel 16 jaar (in 2017), maar ze zijn eigenlijk nog kinderen. Ze hebben nooit geleerd om voor zichzelf te zorgen, zullen dit ook nooit kunnen.

Het dier dat ik volg loopt richting een binnen verblijf, vanuit het verblijf hoor ik mensenstemmen. Voor het verblijf staat een gids, hij verteld dat de dieren worden geroepen en krijgen honing gevoerd. Dit doen ze om ze te kunnen trainen in geval van een noodgeval. Bijvoorbeeld als de stroom uitvalt, dan staat er geen stroom meer op het hek en moeten de dieren in hun binnen verblijf zitten. Het voeren duurt een paar minuten, dan komen de verzorgers naar buiten en proberen de dieren op een weegschaal te krijgen. Dit doen ze door een paar stenen in honing te dopen en ze via het hek te lokken. Grinder is ongeveer 950 kilo en Coola 800 kilo.

De dieren lopen hun verblijf in, we staan vanaf een plateau en kunnen de dieren mooi bekijken in hun “natuurlijke omgeving”. Ze lopen langs de bosjes richting een klein vijvertje met een paar bomen. Hier stoeien ze met elkaar en kijken rustig rond. Grinder is vooral erg lui terwijl Coola graag wil spelen, hier is Grinder niet altijd van gediend, je hoort een flauwe grom.

Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver

Er staat een vrijwilliger bij het hek die enthousiast verteld over de beren, de toeristen stormen erop af en de beren vinden dit maar al te interessant. Ons plekje vanaf het plateau is niet meer zoveel waard. De beren zijn niet meer “wild” en vinden de aandacht van mensen leuk. We lopen naar de toeristen en staan op een meter afstand van de dieren, we horen het gesnuif van de beren terwijl ze nieuwsgierig kijken wie daar aan komt lopen.

Het zijn prachtige beren, soms schattig, terwijjl ze hun voeten vasthouden en op hun billen heen en weer wiebelen. Ander moment zie je toch de gevaarlijke beer als ze samen even stoeien. In de sneeuw is goed te zien hoe groot een berenpoot is, we hebben de afdrukken ook gezien tijdens het wandelen. Je kan hier via een webcam live naar Grinder en Coola kijken.

Na bijna een uur bij de dieren te hebben gekeken wordt het wat bewolkter en lopen we terug, we drinken nog even wat en gaan weer met de kabelbaan naar beneden. Als we onder de wolken komen hebben we mooi uitzicht over Vancouver, de cabine zit flink vol dus makkelijk een foto maken ging niet echt.

Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grinder
Grizzly Beer in Vancouver
Coola
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver
Grizzly Beer in Vancouver

 

Capilano Suspension Bridge Park

Rond vier uur komen we aan bij Capilano Suspension Bridge Park. Het park sluit om 5 uur, je moet eruit zijn voor 5:30 uur. We krijgen 20% korting omdat we na 4 uur het park betreden. Helaas zijn al een paar trails binnen het park gesloten.

Capilano Suspension Bridge Park

 

Capilano Suspension Bridge

We lopen direct naar de Capilano Suspension Bridge, aan de overkant zijn nog een paar mooie trails open die we nog snel willen bekijken. Ik stap de brug op en merk meteen dat mijn benen beginnen te trillen, of is het de brug? Terwijl ik verder loop merk ik dat het niet mijn benen zijn, maar dat het de brug is die heen en weer beweegt terwijl je loopt. Hoe meer mensen aan de rechterkant van de brug staan, hoe verder de brug naar de rechterkant helt.

Capilano Suspension Bridge
Capilano Suspension Bridge
Capilano Suspension Bridge

Ik ga midden op de brug lopen, maar achter mij en voor mij lopen ook mensen. Vanaf het midden van de brug heb je mooi uitzicht over de vallei, het is erg tof, ook hoe de brug beweegt. Ik merk dat mijn lichaam protesteert, stomme hoogtevrees! We lopen rustig verder en terwijl we weer omhoog lopen zie ik dat de trap bij de brug ook heen en weer beweegt!

 

Treetops Adventure

Aan de overkant kunnen we alle kanten op, we besluiten naar rechts te gaan en komen uit bij Treetops Adventure. Het lijkt de Efteling wel, wat geweldig mooi gemaakt allemaal!
We lopen een trap op en komen uit in een grote boomhut, in de boomhut staat Halloween versiering en zitten twee medewerkers onder een heater te kletsen. De uitgang van de boomhut komt uit op weer een wiebelige brug die van boom naar boom gaat.

De brug is niet zo groot als de Capilano Suspension Bridge, hooguit een paar meter. De brug is versierd met lampjes en terwijl het langzaam begint te schemeren geeft dit een gezellige sfeer.
Vanaf de Treetops Adventure heb je uitzicht over alle oude bomen die hier groeien. Het is bijna niet meer bijzonder na al het moois dat we afgelopen weken hebben gezien, tot je je beseft dat je dit in Nederland niet zal vinden. We genieten intens van de prachtige natuur.

Treetops Adventure
Treetops Adventure

Na de Treetops Adventure lopen we langs een meertje waar net vissen eten hebben gekregen, het is een geweldig gekrioel terwijl de vissen haastig boven water komen en snel weer onder duiken. Boven het water hangt sfeerverlichting, het zorgt voor een sprookjesachtig geheel.

Capilano Suspension Bridge Park
Capilano Suspension Bridge Park

Helaas zijn de andere trails ondertussen alweer gesloten, we lopen snel terug naar de Capilano Suspension Bridge, aan de overkant is namelijk nog een trail langs de rotsen.
Het is erg rustig op de brug en hij wiebelt nauwelijks, halverwege de brug kijken we nog even goed om ons heen.

Capilano Suspension Bridge

Hieronder nog een video, we hebben hem wat versneld…

 

Cliffwalk

De Cliffwalk is gelukkig nog open en het is niet druk! De Cliffwalk lijkt een beetje op de Glacier Skywalk, alleen dan minder hoog. Je loopt over een plateau langs de klif van de berg. Halverwege gaat het pad een stuk verder van de berg af. Het is een leuke en mooie route om te lopen, we zijn erg blij dat het rustig is, we hebben alle tijd om foto’s te maken. Aan het einde van de Cliffwalk heb je uitzicht over de vallei, hierna ga je met een trap omhoog. We lopen over een oeroud pad die verlicht wordt door sfeer verlichting.

Cliffwalk
Cliffwalk
Cliffwalk
Cliffwalk
Cliffwalk
Cliffwalk

We komen weer aan bij het begin, we moeten het park helaas verlaten. Het was een kort bezoek maar zijn toch blij dat we het even hebben gezien!

 

Dogwood Campgrounds & RV Park

We rijden verder de berg af en gaan op richting Dogwood Campgrounds & RV Park. De laatste overnachting van deze vakantie.

We komen uiteraard weer in de file terecht, wat niet erg is want terwijl we over een brug rijden hebben we prachtig uitzicht over de skyline van Vancouver, terwijl de zon langzaam ondergaat.

Vancouver

Vancouver
Nadat we een halfuur later de snelweg weer verlaten komen we in een filmachtige buurt terecht. Het doet mij erg denken aan Home Alone, toch wel mijn favoriete kerstfilm. Ga ik weer met Kerst, het is pas oktober!

Aan het einde van de buurt slaan we rechtsaf en komen vrijwel direct op de campground uit, een wereld van verschil. Er staan overal RV’s die het gehele jaar hierstaan. Ze zijn volledig ingebouwd met tafels, gastanks en beelden van zeearenden en andere kitscherige objecten.

De campground ligt niet alleen direct naast de snelweg, er staat ook nog eens een lichtmast naast de campground waar om de minuut een andere reclame op wordt afgebeeld. Het is donker, kijken omhoog en zien vooral oranje. We zijn duidelijk in de stad gekomen!

Nadat we ons eten hebben gehaald bij de McDonalds (past goed bij het stadsleven), pakken we onze tassen in en gaan weer vroeg naar bed! Gelukkig geen muizen meer gezien.

2 Comments
  1. Sylvia van Leeuwen 2 jaar geleden
    Reageer

    Ik wil je bedanken voor de super mooie reisverslagen en foto’s!
    Iedere avond genieten mijn man en ik van de mooie verhalen.

    Ook wij gaan volgend jaar september met onze beste vrienden deze mooie reis maken. Een wens van ons 4tjes komt uit, wij gaan op pad met 2 campers en de voorpret die wij nu al hebben is al geweldig 😊

    Ik wens jullie een goede terugreis.

    • Mr. Poro 2 jaar geleden
      Reageer

      Wat leuk om te horen, zulke reacties maken het leuk om erover te schrijven!

Laat een reactie achter

Je e-mail wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Lees verder