Boulderen: puzzelen met je lichaam

Ik ben vandaag weer eens wezen boulderen, samen met een maat gingen we de uitdaging aan om onszelf als apen naar de bovenkant van een 4 meter hoge wand te manoeuvreren. Het was alweer een tijdje terug dat ik in de Kei Boulderhal stond, los van mijn handen die wel wat meer eelt mogen gebruiken, ging het toch aardig goed!

Wat is boulderen?

Bij boulderen beklim je zonder touw een korte maar moeilijke route op een kleine rots of wand. Naast kracht en behendigheid gebruik je ook volop je hersens, bij boulderen puzzel je dan ook met je lichaam.

Je begint meestal in een boulderhal, hier liggen dikke matten met wanden waarop verschillende routes zijn uitgezet. Deze routes bestaan uit klimgrepen, deze zijn er in verschillende vormen en maten. Aangezien je niet vast zit aan een touw, is een boulderhal een goede plek om de techniek onder de knie te krijgen.

FontainebleauKlimmen in een hal is leuk, maar wat is er nou gaver dan een echte rots te beklimmen in de natuur? Ten zuidoosten van Parijs is Fontainebleau een populair bouldergebied, dit gebied ligt vol met rotsblokken waar klimmers dagenlang bezig kunnen zijn met het beklimmen van routes.

Boulderen op kleur

Routes die uitgezet worden in een boulderhal beklim je per kleur, bij het beklimmen van deze route mag je alleen gebruik maken van de grepen in die specifieke kleur. Vaak wordt er bij een route aangegeven bij welke grepen je moet beginnen, dit kunnen moeilijke grepen zijn maar ook posities waarbij je behendig moet omgaan met je lichaam.

De kleuren van deze routes zijn op niveau, alle routes in dezelfde kleur worden vaak gezien als hetzelfde moeilijkheidsniveau. Toch kan het voorkomen dat een makkelijker niveau route moeilijker is dan een hoger niveau route doordat de wand niet recht is of je niet alleen gebruik kan maken van de grepen.

Vallen en weer opstaan

Mijn zwager klimt al een paar jaar, door zijn enthousiasme en een vriend van me die het ook wel zag zitten ben ik het ook gaan proberen. Het leuke van deze sport is dat je als beginner niet in een hokje wordt gezet zoals bij andere sporten. Heb je een route al tien keer geprobeerd en kom je er niet uit is er altijd wel iemand die je wat tips geeft of de route aan je voordoet.

Bij deze sport is goed te zien dat we verwant zijn aan de apen. Je ziet een klein kind de wand opklimmen alsof deze de bank opklimt om een tekenfilm te gaan kijken. Kinderen kennen natuurlijk minder angst, daarnaast zijn ze een stuk kleiner en behendiger dan de meeste volwassene.

Ik vond het hilarisch toen een man die al tien jaar klimt een route aan mij wou voordoen, maar snel zijn dochtertje de wand opklom en riep “ik laat het wel even zien!”, daar sta je dan als 28-jarige, wordt je de les geleerd door een 7-jarige.

Vallen en weer opstaan, zo leer je het uiteindelijk. Doordat ik de techniek nog niet goed onder de knie heb gebruik ik veel kracht, na een paar uur ga je dit goed merken en wordt het steeds moeilijker om een route te beklimmen. Tijd om naar huis te gaan!

Laat een reactie achter

Je e-mail wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.