Nog even langs de rendieren en husky pups

Het is vandaag alweer de laatste dag in Luosto, de groep heeft een vrije dag die ze zelf kunnen invullen. Velen genieten nog van de Lapse schoonheid, maken een wandeling, misschien wel met de sneeuwschoenen en daarna in de sauna.

Annemarie moet in de middag voor haar werk weer op pad, ik ga met haar nog even langs de rendieren en husky farm. Ze heeft in haar tijd dat ze voor Voigt Travel werkt nog nooit husky pups gezien, daarnaast wil ik een rendierhuid kopen. Met de huurauto van Annemarie rijden we die kant op.

 

Langs de rendieren

Als we bij de rendieren aankomen zijn er een paar Franse toeristen die een rendier excursie gaan doen. We luisteren mee bij de uitleg en zwaaien ze uit als ze met hun sledes de bossen intrekken. We worden meegenomen door een Fin genaamd Ari, hij is de oom van de eigenaar. Spreekt geen woord Engels…

Ari is een fantastische verschijning, in Nederland zul je mensen die zo gekleed zijn misschien alleen tegenkomen tijdens carnaval of op een festival. Maar hij draagt zijn Sami kleding met trots. En terecht ook, het ziet er geweldig uit!

Door zijn gebrekkige Engels proberen we zo simpel mogelijk te maken dat we langs de rendieren willen, maar ook een rendiervel willen kopen. Hij lijkt ons te begrijpen en neemt ons mee.

We lopen langs een schuur dat vol hangt met geweien en rendierhuiden. Zo komen we aan bij een groot hek, waarachter nieuwsgierige rendieren opkijken. Ari heeft takken meegenomen voor de dieren, hij wijst ernaar en wijst vervolgens naar zijn mond.

Dit zijn rendieren die niet gebruikt worden voor de excursies, het zijn geen werkdieren. Het zijn vrouwtjes met jonge dieren. Ari mompelt onverstaanbaar naar de dieren terwijl hij de takken uit elkaar schud en ze aan de rendieren geeft. Af en toe wijst hij naar achter en zegt hij “baby baby…”, daar bij een boom staat een jong dier, stukken kleiner dan de rest. Maar al wel met een gewei, dit dier zal dus van voor de zomer zijn. Het diertje lijkt erg schuw en zoekt bescherming bij zijn of haar moeder.

Eigenlijk zijn alle dieren vrij schuw, wat ook niet erg is. Het is prachtig om de dieren op deze manier te zien.

Nadat we een tijdje bij deze dieren zijn geweest neemt Ari ons mee naar de werkdieren. De mannetjes wachten ongeduldig achter de hekken. Hun grote geweien komen boven het hek uit. Tussen alle dieren in staat een prachtig wit rendier.

Ari maakt duidelijk dat dit het oudste dier is dat ze hebben op de farm, hij is ondertussen al met pensioen, maar mag nog wel tussen zijn maten staan.

De werkdieren zijn een stuk minder schuw, ze lopen op je af om te kijken of je ook eten mee hebt. Uiteindelijk mag ik nog even op de foto met het oudste rendier van de farm.

Met Ari lopen we naar een schuur waar hij rendierhuiden tevoorschijn haalt, de huiden zijn allemaal niet bewerkt en daarom helemaal hard. De huiden die in de winkel te koop zijn, zijn vaak chemisch behandeld, hierdoor is de huid zacht. Hij heeft helaas geen lichte huid liggen, waar we juist naar op zoek zijn.

We danken Ari en lopen langs de rendieren weer terug. Wat een geweldige dieren zijn het, het is moeilijk te beschrijven als je ze nog niet in het echt hebt mogen meemaken.

Knuffelen knuffelen en knuffelen

We lopen door naar de huskyfarm. Hier staat gelukkig al iemand bij de puppies, Annemarie krijgt meteen een pup in haar armen gedrukt. Er verschijnt een grote glimlach op haar gezicht. Het is hetzelfde diertje die ik een paar dagen eerder vasthield.

De pup kauwt gretig op onze vingers, terwijl we hier staan gaat er door mijn hoofd heen dat de volgende keer dat we hier samen zijn er waarschijnlijk ook een kleine uk bij is…  En dat dit kleine hondje dan misschien wel voor onze slee staat!

Wat ben ik enorm dankbaar voor de afgelopen week!

Ahvenlampi

Die middag is Annemarie op pad voor haar werk. Ik stuur een berichtje naar de mede-reizigers, ik zal naar het vuur van Ahvenlampi (locatie meertje) gaan. Voor degene die willen neem ik Makkara mee, maar ook vooral de camera.

Rondom het meer is een pad, wat uiteindelijk weer uitkomt achter het hotel. Bij het vuur genieten we van de afgelopen week, we praten over de ervaringen en wat men het meest bij blijft van de reis. Natuurlijk alle excursies, maar vooral die avond dat het noorderlicht over ons heen danste.

De bomen rondom het meertje zorgen voor een prachtig plaatje.

Als iedereen weer terug gaat naar hun lodge, maak ik nog een rondje om het meer. Het enige wat ik hoor zijn de voetstappen in de sneeuw, het gekraak van de zachte sneeuw die samengedrukt wordt. De bomen om mij heen zijn bedekt met rendiermos.

Er zijn maar weinig dingen waar je mij gelukkiger mee kan maken, het gekraak van sneeuw heeft toch wel iets magisch. Samen met de totale frisheid die je nergens in Nederland op deze manier gaat vinden. De droge maar koude lucht doet een mens erg goed!

Afscheid

Het is tijd om afscheid te nemen van deze prachtige week, we nemen mooie herinneringen mee naar huis. In de lodge begin ik met inpakken van mijn koffer, maar ik merk dat het niet wil opschieten. Alles werkt tegen, je wilt hier niet weg. Je bent hier als gids om een groep reizigers de mooiste Lapland ervaring te geven. Maar ergens heb je het gevoel dat je hier gewoon zou moeten blijven. Wat veel mensen waarschijnlijk zullen ervaren als hun vakantie voorbij is…

Over een week vertrek ik naar IJsland om een andere groep te begeleiden samen met Wietse, maar mijn hart ligt toch wel echt hier in Lapland.

We dineren nog samen met de gehele groep, het is erg gezellig. Deze avond zijn er gelukkig geen kansen op noorderlicht, het is volledig bewolkt. Ik spreek mijn dank uit naar de medereizigers en ik hoop stiekem dat ze het Lapland virus ook hebben opgelopen. Een paar knikken instemmend.

De volgende ochtend vertrekken we vroeg, we worden opgehaald door de bus waarmee we terugrijden naar het vliegveld. Onderweg maak ik nog een paar opnames, om thuis nog even naar terug te kunnen kijken. En eigenlijk een gewoonte van mijzelf, het opstijgen van het vliegtuig.

Bedankt allemaal, het was een fantastische week!

2 reacties

Laat een reactie achter

Je e-mail wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.