Noorderlicht finale 2024 dag 3

7 uur gaat de wekker, ik doe direct mijn oefeningen en stap onder de douche. Tegen de verwachting in schijnt de zon vandaag! Al waait het wel flink.

Huskytocht fotograferen

Na het ontbijt ga ik samen met Joost naar Lapland Safaris. We gaan wat foto’s maken van de groep die meegaat met de huskysafari. Dit hebben we nog nooit gedaan, dus eerst wat tips bij Ruben opgehaald. Het is niet gemakkelijk om het beeld goed scherp te krijgen vanwege de lengte van de huskylijn en de slee.

Als de groep voorbij is lopen Joost en ik terug naar het restaurant “Kopara”. Hier drinken we een bak koffie en eten een bosbessen taartje. We berekenen hoelang de groep er ongeveer over zou doen om terug te komen, iets voor tijd lopen we terug om ook de aankomst weer vast te leggen.

Nadat iedereen terug is lopen we nog even langs de honden. Ze zijn kalm en liggen heerlijk in het zonnetje bij te komen van de tocht. Er zit een heerlijk fotomodel bij die graag even op de foto gaat!

Makkara bij de Tikkalaavu

Tijd om te lunchen, Joost en ik hebben zin in makkara, dus we lopen langs de supermarkt. We halen drinken en wat brood voor de Kuukkeli.

We lopen door richting Tikkalaavu om de makkara te grillen. Daar aangekomen maken we het vuur aan en leggen we de makkara op de gril. Er komt een Fin bij ons bij de laavu zitten om ook een makkara te grillen. We raken aan de praat, gebrekkig Engels maar we komen tot een gesprek.

We hebben het over waar hij vandaan komt, een merengebied waar je goed kan vissen. Zijn familie had een peddelboot, een stoomboot met een groot rad aan de zijkant van richting de 100 jaar oud. Duur in onderhoud, te duur en die hebben ze dus moeten verkopen helaas. De boot is nu van iemand die er goed voor zorgt. 

Terwijl we de makkara’s beginnen te sissen en we naar het vuur blijven staren stellen we hem de vraag wat je als Fin moet doen als je makkara’s niet lekker vindt…. “dat bestaat niet” krijgen we als reactie.

De heuvel op

We hadden de groep laten weten dat we bij de laavu zaten in de groepsapp. Nadat we onze makkara’s op hadden kwam er iemand van de groep aanlopen. Die kwam ons opzoeken. 

Vervolgens gaan we met elkaar de heuvel op. Het was erg steil en glad door een ijslaag, er staat een trap maar die is in principe niet bedoeld voor de winterperiode. Joost en de gast uit onze groep gingen wel een paar keer via de traptredes, ik ben via het ijs en diepere sneeuw naar boven geklommen.

Ik heb mij expres niet warm gekleed en was blij dat ik wat open kon doen. Het was gewoon bijna warm te noemen! 

Maar des te hoger we komen, des te meer we zien van de Tykkylumi, of beter gezegd, wat er nog van over is. 

De combinatie van dooi en wind van afgelopen week heeft ervoor gezorgd dat er niet veel sneeuw meer op de bomen ligt. Toch levert het nog geweldige plaatjes op.

Uiteindelijk komen we aan bij de hut met verwarmde glazen. Dit zou in theorie een goede noorderlichtlocatie zijn. Mits de condities van het pad het toelaten… Dat is nu echt niet het geval. 

In de hut kletsen we en vergeten zo de tijd in de gaten te houden, het is alweer tijd om naar beneden te gaan. De dag gaat immens snel.

Als we naar beneden lopen komen we langs de “bewegwijzering” van de wandelroutes. De sneeuw is hier zo hoog dat ik boven de paal uitkom.

Naar beneden gaat iets anders dan de weg naar boven. Ik heb geen zin om weer een knie-blessure op te lopen, dus ga Kilimanjaro-stijl naar beneden, oftewel joggend (op de steile stukken dan).

Af en toe heb ik een boom nodig om mij af te remmen en bij een ander gedeelte kon ik al glijdend het vlakke gedeelte af. Niet iets wat je iedereen kan aanraden om te doen. Al scheelde het echt niet veel of ik zat head-first in een meter sneeuw.

Beneden aangekomen bij de laavu lopen we een iets andere route terug dan de heenweg, we komen achter het hotel uit.

Ik werk mijn reisdagboek snel bij voordat we gaan dineren. Als ik naar buiten kijk zie ik dat het toch wel echt bewolkt is geworden. En uiteraard… De Bz duikt ondertussen onder nul. Wat positief is! Maar ik voel de bui alweer hangen dat het een bewolkte avond gaat zijn met een negatieve Bz… We gaan het zien!

Noorderlichtjagen

Na het eten geven we de briefing aan de groep. Het is bewolkt… Maar de zonnewind is toch echt gunstig, met een opklaring hebben we kans om het noorderlicht te zien.

Joost en ik gaan samen op tijd naar het veldje. Het is kansloos, het is volledig bewolkt. Maar de Bz is dermate negatief dat we toch zijn gaan jagen en met succes. 

Terwijl er steeds meer mensen van de groep bijkomen zien we in het oosten kleine opklaringen ontstaan. En in die opklaringen… jawel, noorderlicht! Er komt zelfs een kleine sub-storm zichtbaar. Mensen raken helemaal enthousiast dat ze het met het blote oog zien bewegen en de kleur groen er ook doorheen zien!

 

Na de sub-storm zien we een strook van noorderlicht ontstaan die over ons heentrekt. De strook is erg vaagjes, maar hij blijft. De Bz is ook nog steeds negatief, dus het is wachten…

Er gaat een flinke tijd overheen, verschillende mensen houden het voor gezien.

Tegen half 12 lijkt er dan toch een nieuwe substorm aan te komen, het noorderlicht wordt zichtbaarder tussen de opklaringen door. Het is duidelijk zichtbaar met het oog. Je hoort mensen vol verbazing dat je het zelfs door de bewolking toch wel duidelijk ziet nu. Zonder woorden voel je het geluk en de gevoelens van de mensen, het is duidelijk aanwezig.

De echte sub-storm blijft helaas uit. Maar het is ondertussen 12 uur en we staan met nog meer dan een derde van de groep, wat een toewijding!

Het is erg gezellig in de groep en het is duidelijk dat iedereen ervan geniet.

Uiteindelijk trekt dan toch de bewolking volledig dicht en als ik kijk op de webcams van Jokkmokk waar het clear sky is, zie ik dat er ook geen feller noorderlicht is op dat moment. We besluiten terug te gaan naar het hotel.

Eén reactie

Laat een reactie achter

Je e-mail wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.